Bron: Scabonnement

Kantonrechters gebruiken voor het toekennen van een ontslagvergoeding bij de ontbinding van een arbeidsovereenkomst een rekenmodel. Dit rekenmodel, de zogenaamde kantonrechtersformule, is met ingang van 1 januari 2009 gewijzigd.

Volgens de formule wordt de hoogte van de ontslagvergoeding voor de werknemer berekend door het aantal gewogen dienstjaren (factor A) te vermenigvuldigen met het bruto maandsalaris (factor B) en met een factor C, waarin de speciale omstandig heden van de ontslagzaak worden meegenomen.

Wijzigingen
In de berekening van het gewogen aantal dienstjaren (factor A)wordt rekening gehouden met de leeftijd van de werknemer.

Per 1 januari 2009 is deze differentiatie nog meer verfijnd:
Tot 35 jaar aantal dienstjaren x 0,5
Van 35 tot 45 jaar aantal dienstjaren x 1
Van 45 tot 55 jaar aantal dienstjaren x 1,5
Vanaf 55 jaar aantal dienstjaren x 2

(oude regeling: tot 40 jaar factor 1, van 40 tot 50 jaar factor 1,5, vanaf 50 jaar factor 2)

Bij factor C gaan kantonrechters meer aandacht geven aan bijzondere omstandigheden die in het verleden onderbelicht waren. Het gaat daarbij voornamelijk om de arbeidsmarktpositie van de werknemer en de financiële positie van de werk gever. Verder is er een speciale regeling voor oudere werknemers en kortdurende dienstverbanden opgenomen. Bij de bepaling van de ontslagvergoeding voor oudere werknemers wordt rekening gehouden met de verwachte pensioenleeftijd als de ontbinding er niet tussendoor was gekomen. Bij kortdurende dienstverbanden (< 2 jaar) zonder tussentijdse opzegmogelijkheid is de vergoeding in beginsel gelijk aan het salaris over de resterende tijd.